بر پیش طاق چرخ نوشتند نام او

از دستبرد حادثه افتاد در وبال

از بس که در بسیط زمین بود بی عدیل

وز بس که در بساط زمان بود بی همال

سلطان ملک حسن و شخ خطه جمال

افغان که شد به مرثیه ذکر زبان و لب

القاب میرزای محمد قلی لقب