درهای مغفرت به رخش جمله باز کن

صد حیف کافتاب جهان از جهان برفت

رعنا سوار عرصه حسن از میان برفت

یارب تو دل نوازی آن دل نواز کن

بر شاخسار سدره و طوبی هر آشیان

کاحسن بود نشیمن آن شاهباز کن

کوتاه شد چو رشته عمرش ز تاب مرگ