کوتاه شد چو رشته عمرش ز تاب مرگ

درهای مغفرت به رخش جمله باز کن

بر شاخسار سدره و طوبی هر آشیان

کاحسن بود نشیمن آن شاهباز کن

از طول لطف مدت عیشش دراز کن

تا بانگ طبل مرگ ز گوشش برون رود

قانون عفو بهر وی از رحم ساز کن