تا بانگ طبل مرگ ز گوشش برون رود

کاحسن بود نشیمن آن شاهباز کن

کوتاه شد چو رشته عمرش ز تاب مرگ

از طول لطف مدت عیشش دراز کن

قانون عفو بهر وی از رحم ساز کن

از فیض های اخرویش کامیاب ساز

وز آرزوی دنیویش بی نیاز کن