کردم یقین به یک سخن آخر گمان خود

بر آتشم نشاند و ز خاطر برون نکرد

آن حرفها که ساخته خاطر نشان خود

دایم به زود رنجی او داشتم گمان

شک نیست محتشم که به این جرم می کنند

ما را سگان یار برون از میان خود