عاشقی ریش است و وصل دلبران مرهم برآن

غیر بی غیرت درین معنی کسی را نیست شک

هرکجا گرمست از تیغ دو کس بازار وصل

می زنند آنجا حریفان نقد غیرت بر محک

وصل چون شد مشترک می گردد آن مرهم نمک

بر سر هر نامه طغرائیست لازم محتشم

کی بود زیبنده گر باشد دو سر را تاج یک