ز طوفانی که دارد در قفا پرشور می بینم

نگه ناکردنش در غیر خرسندم چسان سازد

که من میل نگه زان نرگس مخمور می بینم

به ساحل گر روم بهتر که دریای وصالش را

هنوز از آفتاب وصل گرمم لیک روز خود

به چشم دور بین مثل شب دیجور می بینم

برای غیر گوری کنده بودم در زمین غم