هنوز از آفتاب وصل گرمم لیک روز خود

که من میل نگه زان نرگس مخمور می بینم

به ساحل گر روم بهتر که دریای وصالش را

ز طوفانی که دارد در قفا پرشور می بینم

به چشم دور بین مثل شب دیجور می بینم

برای غیر گوری کنده بودم در زمین غم

کنون تابوت خود را بر لب آن گور می بینم