کنون تابوت خود را بر لب آن گور می بینم

هنوز از آفتاب وصل گرمم لیک روز خود

به چشم دور بین مثل شب دیجور می بینم

برای غیر گوری کنده بودم در زمین غم

چسان پیوند برد محتشم در نزع جسم از جان

ز دست او کنون خود را به آن دستور می بینم