از پرده آوردی برون ای من سگ عرفان تو

چون رفته ای دامن کشان من از تخیل سوده ام

بر پرده های چشم خود منت کشان دامان تو

هر شیوه کز شرم و حیا در پرده بودت ای پری

از حاضران در غیرتم با اینکه هست از یک دلی

روی اشارتها به من از عشوه پنهان تو

کاکل پریشان چون روی گامی گران کن جان من