چون رفته ای دامن کشان من از تخیل سوده ام

من کرده در زیر زبان جان را فدای جان تو

در رقص هرگه بسته ای زه بر کمان دلبری

من تیر نازت خورده و گردیده ام قربان تو

بر پرده های چشم خود منت کشان دامان تو

هر شیوه کز شرم و حیا در پرده بودت ای پری

از پرده آوردی برون ای من سگ عرفان تو