به دم زدن نگذارد کسی مسیحا را

برای جلوه چو نخل تو را دهد حرکت

جسد به رعشه درآرد هزار رعنا را

به آن تکلم شیرین گهی که جان بخشی

به جز وفای تو درد مرا دوائی نیست

خدا دوا کند این درد بی دوا ما را

ز غمزه دان گنه چشم بی گنه کش خویش