ز غمزه دان گنه چشم بی گنه کش خویش

به دم زدن نگذارد کسی مسیحا را

به جز وفای تو درد مرا دوائی نیست

خدا دوا کند این درد بی دوا ما را

که تیغ می دهد این ترک بی محابا را

بهر زه لب مگشا پیش کس که نگشائی

زبان محتشم هرزه گوی رسوا را