ناز نگر که پای او تا به رکاب می رسد

در قفس دو چشم من مرغ غریب خواب را

غیر گیاه حسرت از خاک عجب که سرزند

دجله چشم من اگر آب دهد سحاب را

دست ز کار می رود حلقه کش رکاب را

ناصح ما نمی کند منع خود زا رخش بلی

دور به خود نمی رسد ساقی این شراب را