ناصح ما نمی کند منع خود زا رخش بلی

دجله چشم من اگر آب دهد سحاب را

ناز نگر که پای او تا به رکاب می رسد

دست ز کار می رود حلقه کش رکاب را

دور به خود نمی رسد ساقی این شراب را

طرح سفر دگر کند آن مه و وقت شد که من

شب همه شب رقم زنم نامه بی جواب را