بی تو به حال مر گم و جان به عذاب می کنم

پرده رخ که پیش او باد برد نقاب را

سوخته فراق را وعده خام تر مده

رسم کجاست دم به دم آب زدن کباب را

بر سرم آی و از سرم باز کن این عذاب را

گشته حجاب عارضت زلف و نسیم بی خبر

آه کجاست تا کند بر طرف این حجاب را