بر سرم آی و از سرم باز کن این عذاب را

سوخته فراق را وعده خام تر مده

رسم کجاست دم به دم آب زدن کباب را

بی تو به حال مر گم و جان به عذاب می کنم

گشته حجاب عارضت زلف و نسیم بی خبر

آه کجاست تا کند بر طرف این حجاب را

تا دهد از تو جراتم رخصت نیم بوسه ای