بند به پا نهادمی صبر و قرار خویش را

ای همه دم ز عشوه ات ناوک غمزه در کمان

بهر خدا نوازشی سینه فکار خویش را

گر نکشیدی آن صنم زلف مسلسل از کفم

محتشم از تو جذبه ای می طلبم که آوری

بر سر من عنان کشان شاه سوار خویش را