چون شیر وحشی آن بت زنجیر مو مرا

آن بلبلم که جلوه آتش گل من است

در دام آرزو نکشد رنگ و بو مرا

از طره دو تا به دو زنجیر بسته است

خوی بد است مائده حسن را نمک

زین جاست حرص دیدن آن تندخو مرا

ذرات من ز مهر تو خالی نمی شوند