زین جاست حرص دیدن آن تندخو مرا

از طره دو تا به دو زنجیر بسته است

چون شیر وحشی آن بت زنجیر مو مرا

خوی بد است مائده حسن را نمک

ذرات من ز مهر تو خالی نمی شوند

گر ذره ذره میکنی ای فتنه جو مرا

در عاشقی مرا چه گنه کافریدگار