خوی بد است مائده حسن را نمک

در دام آرزو نکشد رنگ و بو مرا

از طره دو تا به دو زنجیر بسته است

چون شیر وحشی آن بت زنجیر مو مرا

زین جاست حرص دیدن آن تندخو مرا

ذرات من ز مهر تو خالی نمی شوند

گر ذره ذره میکنی ای فتنه جو مرا