محمل لیلی از آن واسطه بستند بلند

آه من تیره کند آینه گردون را

گر تصرف نکند عشوه خوبان در دل

چه اثر عارض گلگون و قد موزون را

که به آن دست تصرف نرسد مجنون را

نیست چون حسن تو بر تخته هستی رقمی

این چه حسن است بنازم قلم بی چون را