آن چنان تشنه وصلم که کسی باشد اگر

که به آن دست تصرف نرسد مجنون را

نیست چون حسن تو بر تخته هستی رقمی

این چه حسن است بنازم قلم بی چون را

تشنه آب به یکدم بکشد جیحون را

محتشم پای به سختی مکش از وادی عشق

گل این مرحله گیر آبله پر خون را