عصمت افکنده در آتش به گناه که تو را

درهمی گرم غضب کرده نگاه که تو را

شعله ای آتشی افروخته آه که تو را

در پیت رخش که گرمست که غرق عرقی

می رسی مظطرب از گر دره ای یوسف حسن

دهشت آورده دوان از لب چاه که تو را

می نماید که به قلبی زده ای یک تنه وای