دهشت آورده دوان از لب چاه که تو را

در پیت رخش که گرمست که غرق عرقی

عصمت افکنده در آتش به گناه که تو را

می رسی مظطرب از گر دره ای یوسف حسن

می نماید که به قلبی زده ای یک تنه وای

در میان داشته آشوب سپاه که تو را

تیره رنگست رخت یارب از الایش طبع