تیره رنگست رخت یارب از الایش طبع

دهشت آورده دوان از لب چاه که تو را

می نماید که به قلبی زده ای یک تنه وای

در میان داشته آشوب سپاه که تو را

کرده آئینه خود رنگ سیاه که تو را

کز پناهت نشدی پاس خدا ای غافل

کوشش هرزه کشیدی به پناه که تو را