در میان داشته آشوب سپاه که تو را

می رسی مظطرب از گر دره ای یوسف حسن

دهشت آورده دوان از لب چاه که تو را

می نماید که به قلبی زده ای یک تنه وای

تیره رنگست رخت یارب از الایش طبع

کرده آئینه خود رنگ سیاه که تو را

کز پناهت نشدی پاس خدا ای غافل