کوشش هرزه کشیدی به پناه که تو را

تیره رنگست رخت یارب از الایش طبع

کرده آئینه خود رنگ سیاه که تو را

کز پناهت نشدی پاس خدا ای غافل

گر نه در محتشم آتش زده بی راهی تو

شده آه که بلند و زده راه که تو را