گه صدهزار شهید است هر نگاهی را

جز آن جمال که خال تو نصب کرده اوست

که داد مرتبه خسروی سیاهی را

به نیم جان چه کنم با نگاه دم دمش

دلی که جان دو عالم به باد داده اوست

در او اثر چو بود ناله ای و آهی را

مر از وصل بس این سروری که همچو هلال