در او اثر چو بود ناله ای و آهی را

به نیم جان چه کنم با نگاه دم دمش

گه صدهزار شهید است هر نگاهی را

دلی که جان دو عالم به باد داده اوست

مر از وصل بس این سروری که همچو هلال

ز دور سجده کنم گوشه کلاهی را

برای مهر و وفا کند کوه کن صد کوه