ز دور سجده کنم گوشه کلاهی را

دلی که جان دو عالم به باد داده اوست

در او اثر چو بود ناله ای و آهی را

مر از وصل بس این سروری که همچو هلال

برای مهر و وفا کند کوه کن صد کوه

ولی نکند ز دیوار هجر کاهی را

رو ای صبا و به آن سرو پاک دامن گو