چشم ز عین بی بصری مانده بی نصیب

زان آستان که قبله ارباب دولت است

محرومی من از عدم قابلیت است

زان خاک در گه سرمه اهل بصیرت است

رویم که نیست بر کف پایش به صد نیاز

از انفعال بر سر زانوی خجلت است