دست و تیغ آن قبا گلگون نشد هرگز بلند

باری از من گریه کم سرزد که طوفان برنخاست

گرچه شور شهسواران بود در میدان حسن

عرصه تاز آن مه نشد گردی ز میدان برنخاست

بر سر غیری که ما را شعله از جان برنخاست

می رسد او را اگر جولان کند بر آفتاب

کز زمین چون او سواری گرم جولان برنخاست