می رسد او را اگر جولان کند بر آفتاب

عرصه تاز آن مه نشد گردی ز میدان برنخاست

دست و تیغ آن قبا گلگون نشد هرگز بلند

بر سر غیری که ما را شعله از جان برنخاست

کز زمین چون او سواری گرم جولان برنخاست

ناوکی ننشست ازو بر سینه پر آتشم

کاتشم یک نیزه از چاک گریبان برنخاست