کز زمین چون او سواری گرم جولان برنخاست

دست و تیغ آن قبا گلگون نشد هرگز بلند

بر سر غیری که ما را شعله از جان برنخاست

می رسد او را اگر جولان کند بر آفتاب

ناوکی ننشست ازو بر سینه پر آتشم

کاتشم یک نیزه از چاک گریبان برنخاست

کشت در کوی رقیبم یار و کس مانع نشد