تاره به جام خانه چشمم فکند عکس

دارالشفای عشق ز دیوانه پر شده است

از خود نگشته است به کس آشنا دلی

راه وثاقش از پی بیگانه پر شده است

این خانه از پری چو پری خانه پر شده است

از جرعه ای که ریخته ساقی به جام ما

گش فلک ز نعره مستانه پر شده است