که هر که راست دلی حبیب جان دریده اوست

ز شیوه های خدا آفرین او پیداست

هزار شیوه نیکو که آفریده اوست

به دست تنگ قبائی دلم گرفتار است

ازو کشنده تر است آن سیاه نا پروا

که چشم باده کش سرمه ناکشیده اوست

چو میروی پی صیدی هزار گونه شتاب