گر کنی پرسش و بی جرم بود چون باشد

مدعی که آتش اعراض فروزنده توست

مدعای دل او سوختن بنده توست

تهمت آلود گنه کاین همه شرمنده توست

آن که افکنده به همت دو جهان را ز نظر

این گمان می کندش کز نظر افکنده توست