من گل افشان کاشانه خویشم بسرشک

امشب ای شمع طرب دوست که همخانه توست

هجر بال و پرما بسته که پروانه توست

که بخار مژه جاروب کش خانه توست

من خود از عشق تو مجنون کهن سلسله ام

که ز نو شهر بهم برزده دیوانه توست