که ز نو شهر بهم برزده دیوانه توست

من گل افشان کاشانه خویشم بسرشک

که بخار مژه جاروب کش خانه توست

من خود از عشق تو مجنون کهن سلسله ام

دل ویران من ای گنج طرب رفته به باد

دل آباد که ویران شده ویرانه توست

من ز بزمت شده از بادیه پیمایانم