به سر شک آبده خنجر مژگان تو کیست

نغمه سنج تیرت منم از یک سر تیر

سینه آماج کن ناوک پران تو کیست

من خود از زخم غمت می شکفانم گل داغ

دامن آلاست ز اشک من مجنون درو دشت

اشک پالای خود از گوشه دامان تو کیست

محتشم را نده بزمت شده از نادانی