آن جا که بوی پیرهنت رفته رفته رفت

گفتی که رفته رفته چو عمر آیمت به سر

عمرم ز دیر آمدنت رفته رفته رفت

رفتی به مصر حسن و نرفتی ازین غرور

جان را دگر به راه عدم ده نشان که دل

در فکر نقطه دهنت رفته رفته رفت

ای محتشم فغان که نیامد به گوش یار