بی گمان دولت به میدان رخش سرعت می جهاند

ترکتاز لشگر هجران مرا پامال کرد

اول از اهمال دوران در توقف بود کار

لیک آخر کار خود بخت سریع اقبال کرد

در جنیبت بردنش هرچند دور اهمال کرد

آتش ما را چو مرغ نامه آور ساخت تیز

مرغ غم را بر سر ما بی پر و بی بال کرد