که با حسن بلند آوازه باز آن سروناز آمد

گریزان شد فراق و هجر بی خم زد تو هم اکنون

روی افسرده کی کان مایه سوز و گداز آمد

بزن بر بام چرخ ای بخت دیگر نوبت عشقم

دگر غوغای مرغانست در نخجیر گاه او

که آواز پر شهباز و بانک طبل باز آمد

تو نیز ای دل که مالامال رازی مطمئن باشی