قلب صد خیل از صدای آن کمان برهم زند

لعبتان صد جا کنند از حسن صد هنگامه گرم

چون رسد آن بت به یک لعبت نهان برهم زند

چون کند نازش کمان دلبری را چاشنی

از دو لب خوش آن که من جویم به ایما بوسه ای

در قبول آهسته چشم آن دلستان برهم زند

کس چه می دانست کز طفلان اندک دان یکی