کس چه می دانست کز طفلان اندک دان یکی

قلب صد خیل از صدای آن کمان برهم زند

از دو لب خوش آن که من جویم به ایما بوسه ای

در قبول آهسته چشم آن دلستان برهم زند

کشور دانائی صد نکته دان برهم زند

عقل کی می گفت کاید مهر پرور کودکی

چون برون از خانه چندین خانمان برهم زند