تو داری محتشم ز آشوب دوران کلفتی منهم

مرا این می کشد کان آفت جان دیر می آید

برای میهمانی می کنم دل را کباب اما

دلم بسیار می سوزد که مهمان دیر می آید

دلی پر غصه کان آشوب دوران دیر می آید