برای میهمانی می کنم دل را کباب اما

که بر بالین این بیمار گریان دیر می آید

تو را انگشت همدم کافت جان تو زود آمد

مرا این می کشد کان آفت جان دیر می آید

دلم بسیار می سوزد که مهمان دیر می آید

تو داری محتشم ز آشوب دوران کلفتی منهم

دلی پر غصه کان آشوب دوران دیر می آید