آن قدر بیخودی از بوی تو دارم که مپرس

از خم موی توام رشته جان میگسلد

آن قدر تاب ز گیسوی تو دارم که مپرس

صدره از هوش روم چون رسد از کوی تو باد

جانم از شوق رخت دیر برون می آید

انفعال آن قدر از روی تو دارم که مپرس

محتشم تا شده خرم دلت از پهلوی یار