از بدآموزی آن غمزه نمی گردد سیر

آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش

می گدازد جگر شیر ز طرز نگهش

ناز کافتاده به دنباله چشم سیهش

دو جهان گشته به حسنی که اکر در عرصات

به همان حسن درآید گذرند از گنهش